من با سیستم تک حزبی , خواه رستاخیز , خواه کمونیست  و خواه حزب الله مخالفم . آزادی افکار و عقاید باید محترم بماند و مردم باید حق داشته باشند هر مرام و مسلکی را که می خواهند دنبال کنند .

                                                                                                          امضاء محفوظ

 

منبع :

– « کیهان و شما » , روزنامه کیهان . چهارشنبه 11 بهمن 1357 , شماره 10626 , ص . 5

کشیش ایتالیایی فرقه ی دومینیکن و رهبر فلورانس در سالهای 1494 تا 1498 و یکی از مخالفان سرسخت رسانس . در سال 1494 , حکومت خاندان مدیچی در فلورانس سرنگون شد و ساونارولا حکومت را در فلورانس به دست گرفت .وی در آغاز یک واعظ ساده بود و برای وعظ و خطابه به دهات و شهرها سفر می کرد و مردم را به راه خدا دعوت می نمود . ریاضت می کشید … روزه می گرفت … و در سفرهای مداومش روی زمین یا در انبارهای علوفه می خوابید . در سخنرانی های پرشورش مردم را از عذابی که در انتظارشان بود می ترساند و آنها را از زندگی گناه آلودی که در پیش گرفته بودند برحذر می داشت .
ساونارولا توانست با استفاده از احساسات مذهبی مردم و ایجاد احساس گناه در آنها حکومت را در دست بگیرد . بعد از به حکومت رسیدن تنها کاری که می کرد ایراد وعظ و خطابه و ترساندن مردم از جهنم و شیطان های آن با شاخ های سرخ و دیگ های جوشان بود . وی برگزاری تمام مجالس جشن , کارناوال ها و رقص ها را ممنوع اعلام کرد و تمام کافه ها و قمارخانه ها را به نمازخانه و کلیسا و مراکز آموزش علوم دینی تبدیل نمود .
در 1497 , وی پیروانش را به جستجوی خانه به خانه ی منازل مردم در پی آینه ها , نقاشی ها , کتاب ها , لوازم آرایش , مجسمه ها , کلاه های زنانه , وسایل موسیقی و شطرنج ها فرستاد . تمام این وسایل در آتش بزرگی در میدان شهر سوزانده شدند . وی این آتش بزرگ را « آتش بزرگ غرور » نام نهاده بود . گفته می شود که بسیاری از نقاشی های مهم رنسانس در این آتش از بین رفتند .
به خاطر اختلافی که با پاپ الکساندر ششم پیدا کرد , در سال 1497 , به حکم وی , خلع لباس شد و سرانجام الکساندر حکم به ارتداد او در سال 1498 صادر کرد . در 23 می 1498 , پس از شکنجه های فراوان , ساونارولا و سه نفر از نزدیکترین یارانش زنده در همان محل آتش بزرگ غرور سوزانده شدند.

منابع :

1-پی نوشت  « سعید مقدم » در رادیو زمانه

2- ویکی پدیای فارسی

3-ویکی پدیای انگلیسی

4- دایره المعارف کاتولیک

1938166

برای روشن شدن هر چه بهتر این رویداد باید کمی به گذشته برگردم …
حکومت نازی در آلمان در سال 1933 که قدرت را به دست گرفت تا سال 1938 حدود 400 قانون تبعیض آمیز علیه یهودیان به تصویب رسانید که یکی از آن قوانین « قوانین نورنبرگ » است که در کمیته مرکزی حزب نازی و پارلمان آلمان تصویب و مورد اجرا قرار گرفت . به موجب این قانون , یهود ستیزی و آزار یهودیان به صورت یک سیاست رسمی و پیگیر حکومت درآمد . در اکتبر 1938 حکومت نازی به دستور هیتلر گذرنامه آلمانی یهودیان را باطل ساخت و آنانی که قصد خروج داشتند گذرنامه جدیدی می گرفتند که در آن مهر بزرگی زده می شد که نشان می داد دارنده آن یهودی است . چنین امری پناه گرفتن یهودیان در بسیاری از کشورهای دیگر را مشکل و حتی غیر ممکن می کرد .

و اما اصل ماجرا :
در تاریخ 7 نوامبر 1938 کاردار سفارت آلمان در پاریس ( به نام Ernst Vorn Rath ) هدف گلوله و سوء قصد یک جوان 17 ساله یهودی ( به نام Herschel Grynszpan ) قرار می گیرد . این ترور واکنشی بود در قبال یهودستیزی و اعمال هیتلر در مورد یهودیان و جالب است بدانید که هفته پیش از آن , پدر و مادر این جوان یهودی لهستانی از آلمان اخراج گردیده بودند و اجازه ورود به لهستان را نیز نداشتند .

19382666

بهانه نازی ها برای به راه انداختن این فجایع بدست اشان آمد . پس در شب بین نهم و دهم نوامبر 1938 مغازه های یهودیان و بیش از 200 کنیسه و مراکز اجتماعی آنان هدف حمله عمال نازی و واحدهای « اس اس » قرار گرفت و بسیاری از آنها به آتش کشیده شد و فقط در آن شب به تنهایی 92 یهودی به قتل رسیدند و همزمان ,واحدهای « اس اس » حدود 30 هزار نفر یهودی را بدون هیچ اتهامی به بازداشتگاه های ویژه منتقل ساختند .
شب کرسیتال یا « کریستال ناخت » نامیده شد زیرا شیشه های خرد شده مغازه های یهودی که بر روی پیاده روها پراکنده گردید بود آنقدر زیاد بود که در نور شب مانند بلوری می درخشید .

منبع : عکس ها و نوشته ها / ویکی پدیا
سایت همدمی
دایره المعارف بریتانیکا

« مظفرالدین شاه , سه هفته پس از تحصن معترضان در سفارت انگلیس , مشیرالدوله , یکی از دولتمردان برجسته آزادیخواه را به نخست وزیری برگزید و اعلامیه تشکیل مجلس شورای ملی را امضا کرد . بدین ترتیب , انقلاب پایان یافته بود ولی مبارزه برای مشروطیت تازه آغاز شده بود . »

در نوشته و مطالب زیر , روسای مجلس شورای ملی از سال 1285 به بعد نوشته شده است , که به صورت تیتر وار نشان داده خواهد شد :

دوره اول مجلس شورای ملی

افتتاح 14/مهر/ 1285 خورشیدی برابر با 7 اکتبر 1907

مرتضی قلی خان هدایت ( صنیع الدوله ) 11 ماه

حاج مبرزا محمود خان احتشام السلطنه 6 ماه

میرزا اسماعیل خان ممتاز الدوله تا 2 تیر 1287

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره دوم مجلس شورای ملی …..24/آبان 1288

میرزا صادق خان مستشارالدوله ( وی در 13 تیر 1289 استعقا نمود و در 15 تیر 1289 محمد علی خان ذکاء الملک به جای وی نشست . در اجلاسیه چهارم مجلس , حسین خان موتمن الملک به ریاست برگزیده شد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره سوم مجلس شورای ملی 14/آذر/ 1293

حسین پیرنیا ( موتمن الملک )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره چهارم مجلس شورای ملی اول /تیر/ 1300

حسین پیرنیا ( موتمن الملک )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره پنجم مجلس شورای ملی 22/بهمن/1302

میرزا حسین خان پیرنیا ( موتمن الملک ) . در تاریخ 19/مهر/1304 میرزا حسن خان مستوفی به ریاست برگزیده شد .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره ششم مجلس شورای ملی 19/تیر/1305

سید محمد تدین …. در 15/فروردین 1306 میرزا حسین خان پیرنیا به ریاست برگزیده شد .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره هفتم مجلس شورای ملی 14/مهر/ 1307

حسین دادگر ( عدل الملک )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره هشتم مجلس شورای ملی 24/آذر/1309

حسین دادگر ( عدل الملک )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره نهم مجلس شورای ملی 24/اسفند/1311

حسین دادگر

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره دهم مجلس شورای ملی 15/خرداد 1314

میرزا حسن خان اسفندیاری ( محتشم السلطنه )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره یازدهم مجلس شورای ملی 20/شهریور/1316

میرزا حسن خان اسفندیاری ( محتشم السلطنه )

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره دوازدهم مجلس شورای ملی 3/آبان/1318

میرزا حسن خان اسفندیاری ( محتشم السلطنه )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره سیزدهم مجلس شورای ملی 22/آبان/1320

میرزا حسن خان اسفندیاری ( محتشم السلطنه )

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره چهاردهم مجلس شورای ملی 6/اسفند1322

سید محمد صادق طباطبایی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره پانزدهم مجلس شورای ملی 25/تیر 1326

رضا حکمت ( سردار فاخر )

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره شاننزدهم مجلس شورای ملی 20/بهمن/1328

رضا حکمت ( سردار فاخر )…. از این تاریخ به بعد , هیئت رئیسه برای یک سال انتخاب می شوند .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره هفدهم مجلس شورای ملی7/اردیبهشت/ 1331

در اجلاسیه اول دکتر حسن امامی ( امام جمعه تهران ) تا 16 مرداد 1331 عهده دار این مقام بود . و از تاریخ 16/مرداد 1331 تا 10/ تیر 1332 آیت الله سید ابوالقاسم کاشانی ریاست مجلس را به عهده داشت .

در اجلاسیه دوم , دکتر عبدالله معظمی

به موجب فرمان همایونی در 28/آبان/ 1332 مجلس شورای ملی منحل اعلام شد .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره هجدهم مجلس شورای ملی 27/اسفند/1332

رضا حکمت ( سردار فاخر )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره نوزدهم مجلس شورای ملی 10/خرداد/1335

رضا حکمت ( سردار فاخر )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره بیستم مجلس شورای ملی 2/اسفند/1339

رضا حکمت ( سردار فاخر )

انحلال مجلس توسط شاه

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی 14/مهر/1342

مهندس عبدالله ریاضی

دوره مدت مجلس به 4 سال افزایش پیدا کرد .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی 14/مهر/1346

فرمان انحلال مجلس بیست و دوم در تاریخ 9/شهریور/1350 به مناسبت جشن های 2500 ساله شاهنشاهی صادر و در همان روز دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی بوسیله شاه گشایش یافت .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره بیست و سوم مجلس شورای ملی 9/شهریور 1350

مهندس عبدالله ریاضی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی 17/شهریور/1354 برابر با اول رمضان 1395 و 8/سپتامبر 1975

مهندس عبدالله ریاضی …. در مهرماه 1357 دکتر جواد سعید ب ریاست مجلس برگزیده شد .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

انقلاب سال 1357 در ایران و پایان سلطنت پهلوی و حکومت شاهنشاهی …. استقرار جمهوری اسلامی تغییر اساسی در نهادهای سیاسی :

دوره اول مجلس شورای اسلامی 7/خرداد/1359

اکبر هاشمی رفسنجانی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره دوم مجلس شورای اسلامی 7/خرداد/1363

اکبر هاشمی رفسنجانی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره سوم مجلس شورای اسلامی 7/خرداد/1367

مهدی کروبی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره چهارم مجلس شورای اسلامی 7/خرداد/1371

ناطق نوری

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره پنجم مجلس شورای اسلامی 12/خرداد/1375

ناطق نوری

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره ششم مجلس شورای اسلامی 7/خرداد/1379

مهدی کروبی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره هفتم مجلس شورای اسلامی 7/خرداد/1383

غلامعلی حداد عادل

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دوره هشتم مجلس شورای اسلامی 7/خرداد/1386

؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منبع : از مشروطه تا جمهوری : نگاهی به ادوار مجلس قانونگذاری در دوران مشروطیت , تحقیق و نگارش : یونس مروارید , نشر اوحدی ( تهران ) , چاپ 1377, جلدهای اول , دوم و سوم .

بعد از انقلاب سال 1357 , برای پاسداری از این انقلاب , گروه ها و سازمان هایی به فکر تشکیل یک سازمان و یک مجموعه ای افتادند تا از انقلاب مراقبت کنند .برای همین منظور 4 دسته به طور مستقل و مجزا از هم تشکیل شده بود :

1- حجه الاسلام حسن لاهوتی , حکمی از طرف آیت الله خمینی گرفت تا با استفاده از انقلاب محافظت کنند . از طرف دولت موقت نیز , دکتر ابراهیم یزدی به عنوان – معاون نخست وزیر در امور انقلاب – برای همکاری با لاهوتی انتخاب شد . محل مورد نظر آنان , ساختمان ساواک در خیابان سلطنت آباد , نگارستان هشتم بود . پادگان سعد آباد را هم به جذب و آموزش سیاسی , عقیدتی , و نظامی داوطلبان اختصاص دادند .

از جمله این افراد : محمد غرضی , صباغیان , محسن رفیق دوست , محسن سازگارا , علی محمد بشارتی , دانش , حسن عابدی جعفری و… نام برد .

2- گروه دیگر در پادگان جمشیدیه بودند . , این عده از زندانیان سابق سیاسی بودند که برای خنثی کردن فعالیت های سازمان هایی نظیر چریک های فدایی خلق و سازمان مجاهدین خلق دست به این تشکل زده بودند . از این گروه می توان به نام های جواد منصوری , عباس آقا زمانی ( معروف به ابو شریف ) , عباس دوزدوزانی , ابراهیم حاج محمدزاده و …اشاره کرد . بعدها محمد منتظری و یوسف کلاهدوز به این گروه پیوستند . در ضمن این گروه از پشتیبانی و کمک آیت الله موسوی اردبیلی بهره می برد .

3- گروه دیگر , مربوط به سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی است .( این گروه از ادغام گروه های کوچک مذهبی دیگر مثل توحیدی صف , موحدین , فلاح , منصورون , توحیدی بدر , فلق , امت واحده تشکیل شده بود ) . از این گروه می توان به نام های بهزاد نبوی , محسن رضایی , محمد سلامتی , محسن آرمین , مرتضی الویری و … اشاره کرد .

4 – گروه « پاسا » تحت کنترل و نظارت محمد منتظری بود که عمدتا عده ای از عناصر مبارز را که در لبنان آموزش چریکی دیده و برای مبارزه با رژیم شاه به کشور برگشته بودند , در بر می گرفت . بخشی از این گروه بعد ها در هسته جمشیدیه ادغام و بخشی دیگر مدتی با عنوان « ساتجا , سازمان انقلابی توده ای جمهوری اسلامی ) مستقلن ادامه حرکت دادند .

این چهار گروه مسلح و مستقل با هدفی یکسان ( حراست از انقلاب اسلامی ) فعالیت می کردند . ولی به خاطر ایجاد یک سازمان و تشکیلات منسجم و هماهنگ نظامی , علاوه بر کمیته ها که وظایف صرفا انتظامی داشتند , این مسئله در شورای انقلاب مطرح و سرانجام تصمیم گرفته شد که اقای هاشمی رفسنجانی با هماهنگ کردن این گروه ها , سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را بوجود بیاورد .

بدین قرار , یک گروه 12 نفره از اعضای اصلی گروه های یاد شده به وجود آمد :

از طـــــــرف لاهــــــوتی : محسن سازگارا , محمد غرضی , اصغر صباغیان , محسن رفیق دوست

از طرف گروه جمشیدیه : یوسف کلاهدوز , عباس دوزدوزانی , جواد منصوری , عباس آقا زمانی ( ابو شریف )

از طرف مجاهدین انقلاب اسلامی : محمد بروجردی , مرتضی الویری , یوسف فروتن , محسن رضایی

از این گروه 12 نفره , 3 نفر یعنی محسن رضایی , رفیق دوست , عباس دوزدوزانی در اواخر فروردین 1358 در قم به دیدار آیت الله خمینی رفتند تا حکم تعیین تکلیف سپاه رااز وی بگیرند .

آیت الله خمینی بر خلاف جهت گیری دولت موقت – که نیرویی مسلح زیر نظر دولت با مضمون گارد ملی را دنبال می کرد – ایجاد یک نیروی مسلح مکتبی مستقل از دولت را مورد تایید و تاکید قرار داد . در تاریخ 2/اردیبهشت/1358 نیز با صدور یک اطلاعیه رسمی , سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رسما تاسیس شد .

منبع : کتاب « جنگ نامه اول : پیدایش نظام » , پدید آور : هادی نخعی , ناشر : مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ

رابرت جرالد سندز , معروف به « بابی سندز » مبارز ایرلندی که به خاطر پیکار با اشغالگران انگلیسی به 14 سال حبس محکوم شده بود , در بامداد پانزدهم اردیبهشت 1360 , برابر با پنجم می 1981 میلادی , پس از 66 روز اعتصاب غذا درگذشت .

خواهش « بابی » بسیار ساده بود . او نمی گفت مرا از زندان رها کنید , او نمی گفت مرا بر روی کرسی « وست مینیستر » بنشانید , او تنها می گفت مبارزان ایرلندی را نه تبهکاران عادی , بلکه زندانیان سیاسی حساب کنید . ولی بانو مارگارت تاچر نخست وزیر محافظه کار انگلستان , تا آخرین ثانیه مرگ « بابی » این خواست را رد کرد . کارگر مبارز آمریکایی « جو هیل » که به علت نبرد خود بر علیه سرمایه داری به مرگ محکوم شده بود , در پای دار خود گفت : « خاموشی مرگ من رساتر از آن بانگی است که می خواهید اکنون خفه اش کنید . » در واقع خاموشی ابدی « بابی سندز » نیز از همین نوع است .

وی در تاریخ 9 مارس 1954 در یک خانواده کاتولیک در ایرلند شمالی متولد شد . وی و خانواده اش همیشه مورد تهدید و ارعاب طرفداران اتحاد بریتانیا و ایرلند شمالی( Loyalists ) بودند . وی مجبور به ترک مدرسه و همچنین ترک محل کار خود شد . ( وی کارآموز اتاق سازی اتومبیل بود و 18 سال سن بیشتر نداشت ) . خانواده اش به مجتمع مسکونی « توین بروک » اسباب کشی کردند و در آنجا سکونت گزیدند .

در سال 1972 موقعیکه در دوره موسوم به « درگیری ها » – The Troubles – نامیده شده , به ارتش جمهوریخواه ایرلند پیوست .در اکتبر همان سال وی به اتهام داشتن 4 اسلحه در خانه ای که در آنجا مقیم بود , بازداشت شد . و در آوریل 1973 به 4 سال حبس محکوم گردید . آزادیش در سال 1976 بود . او به پیش خانواده اش در جنوب بلفاست بازگشت و دوباره فعالیتش را در کمپین IRA ادامه داد .

در بمب گذاری اکتبر 1976 او متهم به دخالت داشتن در آن شد . اگر چه او هرگز مجرم شناخته نشد و قاضی دادگاه وی نیز گفت هیچ مدرکی نشان نمی دهد که وی حمایت و مساعدتی در این عمل داشته باشد . بعد از بمب گذاری , بابی سندز و حداقل 4 نفر دیگر که در تیم بمبگذاری بودند متهم به شرکت در نبرد مسلحانه با پلیس شدند . وقتی 2 نفر از دوستانش مجروح می شوند , قصد فرار با ماشین را می کنند که بوسیله پلیس دستگیر میگردند . یکی از رولورهایی که در این حمله مورد استفاده قرار گرفته بود در ماشینی که بابی سندز حامل آنها بود , پیدا شد .

دادگاه وی در سپتامبر 1977 به دلیل داشتن سلاح گذم وی را به 14 سال حبس محکوم می کند . او در زندان « اچ ام مِیز» ( HM Maze ) که به لانگ کش نیز نامیده می شود , دوره حبسش را شروع کرد . وی را بعد از تحت نظر قرار دادن در بلوک های مخصوصی به نام « اچ بلوک » ( H-Blocks) که بازذاشت شدگان عضو سازمان شبه نظامی را آنجا نگه می داشتند , قرار دادند . هر یک از بلوک ها متعلق به شماری از همین سازمان ها بود .

در زندان , بابی سندز هم شعر می گفت و هم کار ژورنالیستی انجام می داد , که این آثارش در روزنامه جمهوریخواه ایرلند به نام ( An Pholblacht) منتشر شده است . زندانیان جمهوریخواه یک سری اعتراضاتی برای بدست آوردن وضعیت طبقه بندی مخصوص که دیگر مربوط به قوانین عادی زندان نمی شد و بالاتر از آن بود , انجام دادند . 1976 اعتراض پتو Blanket protest , در 1978 اعتراض کثیف Dirty protest , و 1980 که اعتصاب غذا بود .

در اول مارس 1981 , اعتصاب غذای ایرلندی ها و از جمله بابی سندز شروع شد که در آن از خوردن غذا امتناع کردند . این اعتصاب غذا حول 5 تقاضا متمرکز شده بود :

  • حق نپوشیدن یونیفرم زندان
  • حق انجام ندادن کار زندان
  • حق معاشرت آزاد با دیگر زندانیان , سازماندهی آموزشی و فعالیت های تفریحی
  • حق یک دیدار , یک نامه , یک بسته پستی در هفته
  • اعاده کامل بخشودگی ها که در دوران اعتراض از دست داده بودند .

معنی و مفهوم این اعتصاب غذا این هدف مهم بود که آنان را نه زندانیان تبهکار , بلکه زندانیان سیاسی و یا زندانی جنگی به حساب بیاورند . بعد از مدت کمی که از اعتصاب غذا می گذشت , « فرانک مگوایر » نماینده مستقل جمهوریخواه در یک حمله قلبی در می گذرد و انتخابات زودهنگام برای این کرسی خالی انجام می شود .

در یک فرصت استثنایی بابی سندز نیز مورد حمایت اکثر احزاب قرار می گیرد و وی سرانجام در 9 آوریل 1981به عنوان جوان ترین عضو نماینده مجلس بریتانیا انتخاب می شود . ولی 3 هفته بعد بابی سندز بعد از 66 روز اعتصاب غذا در بیمارستان درگذشت .او تنها 27 سال سن داشت . خبر درگذشت وی موجب شد روز های زیادی شورش هایی توسط ناسیونالیست های ایرلندی انجام گیرد. بیش از صد هزار نفر در تشییع جنازه وی حضور داشتند . بابی سندز , نماینده ای که فقط 25 روز عضو پارلمان وست مینیستری بود کخ فرصت نشستن بر روی کرسی نمایندگی خود را پیدا نکرد .

منابع مورد استفاده : 1- اقتباس و ترجمه آزادی از ویکی پدیا انگلیسی

2- یک نوار صوتی در مورد بابی سندز از تارنمای عدالت

3- عکسی از سایت مگنوم فوتوس / عکاس : پیتر مارلو

… فرح و بچه ها چندین بار در طول شب به بالین بیمار آمدند . دکتر پیرنیا نیز آنجا بود . همین طور امیر پور شجاع پیشخدمتی که بیست و پنج سال خدمت کرده بود و برای اربابش غصه می خورد .

اردشیر زاهدی تمام شب را در اتاق ماند . قبل از آنکه شاه از هوش برود زاهدی به او گفت : « شما در حال شوک هستید . حالتان بهتر خواهد شد .» شاه جواب داد : « نه , شما نمیفهمید , دارم می میرم . »

دست زاهدی را گرفت و نگاهش به قطره هایی که از لوله به بازویش می رفت خیره شد . قبل از سپیده دم دچار اغما شد و چند دقیقه قبل از ساعت 10 صبح 27 ژوئیه 1980 جان سپرد .

پزشکان لوله ها را از بدن شاه جدا کردند . فرح از دکتر پیرنیا خواهش کرد حلقه ازدواج شاه را از دستش درآورد و به او بدهد . او یک جلد قرآن کوچک نیز از زیر بالش درآورد . یک پرستار مصری چشمانش را بست . فرح و پسرش رضا گونه هایش را بوسیدند . جنازه را به سردخانه بردند . یک نفر مخفیانه عکسی از جنازه گرفت و به « پاری ماچ » فروخت … .

منبع : شوکراس , ویلیام . آخرین سفر شاه سرنوشت یک متحد آمریکا , ترجمه : عبدالرضا هوشنگ مهدوی . ( چاپ چهارم ) . تهران : نشر البرز ( 1369) ص 531

عکس زیر – پایان سفر : تصویر شاه در بستر مرگ که در مجله « پاری ماج » منتشر شد .

شاه در بستر مرگ

بعد از جریان بازداشت و دستگیری مجتبی طالقانی و برادر و همسر وی که توسط افراد خودسر سپاه پاسداران انجام گرفت , آیت الله طالقانی به عنوان اعتراض بوجود عناصر غیر مسئول و خودسر و زندان های غیر قانونی , کلیه دفاترشان را تعطیل و خود نیز به محل نامعلومی سفر کردند . امروز صبح سه شنبه 28 فروردین 1358 در یک پیام تلفنی تاکید کردند که : … موضوع به هیچ وجه جنبه شخصی ندارد و مربوط به فرزندان خاص ایشان نمی باشد بلکه در رابطه با توده های محروم ملت و پاسداری از آزادی و استقلال عزیز و اینکه بار دیگر مملکت مان به دامان دیکتاتوری و استبداد سقوط نکند , می باشد .

سر آغاز ماجرا :

ساعت 10.30 دقیقه صبح پنجشنبه 23 فروردین 1358 گروه ضربت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مستقر در پادگان سلطنت آباد بر اساس حکم دادستانی و پیام رادیویی محمد غرضی ( معاون فرمانده واحد مربوطه ) , مجتبی طالقانی ( از اعضای فعال سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر ) را به همراه ابوالحسن و همسر آن به اتهام نقش داشتن در ماجرای گنبد دستگیر می کنند .یعنی وقتی آنها از دفتر فلسطین بازمی گشتند , مورد تهاجم چهار اتومبیل مسلح قرار می گیرند و با ضرب و شتم به پادگان سلطنت آباد برده می شوند .مهاجمین مزبور صراحتا خود را پاسداران انقلاب اسلامی معرفی کرده و کارت های مربوطه را نیز نشان می دهند .

مهاجمان با پارچه مخصوصی چشمان هر 3 نفر را بسته و آنها را در محل نامعلومی در سلول های انفرادی زندانی می کنند . در این سلول ها صدای ناله و حرف زدن عده ای شنیده میشد و چنین به نظز می رسید که دستگیر کنندگان بدون هر گونه مجوز قانونی اقدام به دستگیری و زندانی کردن اشخاص می کنند .چندین بار فرزندان آیت الله طالقانی را تحت بازجوئی قرار می دهند و چنین عنوان می کنند که دستگیری آنها در رابطه با ماجرای گنبد می باشد و تا زمانی که چگونگی این ماجرا و نحوه دخالت یکی از فرزندان آیت الله در گنبد روشن نشود باید در زندان بمانند .

مراجعات مکرری که از طرف خانواده حضرت آیت الله به کمیته ها و مراکز مختلف پاسداری می شود هیچگونه خبری از فرزندان مفقود شده ایشان بدست نمی آید و در همه جا نیز با اظهار بی اطلاعی و انکار مواجه می شوند . تا اینکه در اواخر شب همان روز یکی از فرزندان آیت الله تصادفا در حین جستجو در داخل یکی از مراکز پاسداری با اتومبیل فرزندان مفقود شده برخورد می کنند . و با پیگیری بعدی روشن می شود که دو تن از سردستگان مهاجمین به نام های محمد غرضی و صباغیان به فرماندهی دانش ( فرمانده سپاه پاسداران مستقر در پادگان سلطنت آباد ) مسئول این کار بوده اند .

بعد از کشف اتومبیل فرزندان ایشان و انکار مسئول این کمیته , محمد غرضی برای ادای توضیحات به خانه آیت الله طالقانی اعزام می شود .وی در محضر آیت الله مدعی می شود که مجتبی طالقانی در ماجرای گنبد نقش داشته است که آیت الله می گوید اگر شما دلیلی در مورد ادعای خود دارید ارائه دهید تا دستور دهم فرزندم را تیرباران کنند. ولی وی مدرک درستی ارائه نمی دهد .

در ضمندر همان شب ( حدود 12 نصف شب ) سرهنگ عزیز الله رحیمی ( فرمانده دژبان پادگان جمشیدیه ) به خانه آیت الله فراخوانده می شود .در آنجا , ابراهیم یزدی نیز حضور داشته بود . تلفن های مکرری به خانه آیت الله می شد که تقاضا می کردند در ازای آزادی غرضی , دو پسر و عروس آقای طالقانی آزاد شوند .آیت الله طالقانی به هیچ وجه حاضر به معامله نشد .سرهنگ رحیمی , محمد غرضی را به پادگان جمشیدیه می برد و وی را بازداشت می کند . در همین حال 30,40 تفنگچی مسلح که رهبری آنها را شخصی به نام دانش به عهده داشت خانه آیت الله طالقانی را محاصره می کنند . آنها خواهان مذاکره در مورد تبادل بازداشت شدگان بودند .

ولی بعد از نا امید شدن از این اقدام , توقیف کنندگان در ساعت 4 صبح 24 فروردین 1358 پسران آیت الله را از سلول ها خارج و آنها را نزدیک حسینیه ارشاد آزاد میکنند . محمد غرضی نیز بعد از 24 ساعت به قید تعهد آزاد می شود .

بدنبال این جریانات , ایشان به عنوان اعتراص بوجود چنین عناصر غیر مسئول و وجود زندان های غیر قانونی دفاتر را تعطیل و خود نیز به محل نامعلومی سفر می کنند .

منابع : روزنامه کیهان روزهای شنبه تا سه شنبه 25 الی 28 فروردین 1358

طالقانی

اگر ذهن و فکر متوجه خود نباشد و خود را نیازماید , فلسفه واقعی تحقق نخواهد یافت .

امیر عباس هویدا ( نخست وزیر اسبق ایران ) , کسی که قبل و بعد از انقلاب در بازداشت به سر می برد , در اولین محاکمه علنی در دادگاه انقلاب به تاریخ 23 اسفند 1357 در حضور 200 تماشاگر در حالیکه کاپشن سیاه و شلوار قهوه ای پوشیده بود , با رنگ و روی پریده در حالیکه به شدت عرق می کرد و با نگرانی مدام به چپ و راست نگاه می کرد وارد دادگاه شد.

با ورود او به دادگاه در حالیکه او حدود 20 کیلو از وزن خود را از دست داده بود , دادگاه رسمیت یافت .کیفر خواستی در 17 بند خوانده شد . و دادستان , خواستار حکم اعدام و مصادره اموال وی شد .

محاکمه دوم ساعت 14.30 شنبه 18/فروردین/1358 با حضور 50 تماشاچی در حالیکه یک شلوار مخمل کرم رنگ و کت جیر , به تن داشت در برابر اعضای دادگاه که عبارت بودند از : آیت الله صادق خلخالی ( رئیس دادگاه ) , و 5 حَکم : آیت الله جنتی , آیت الله آذری قمی , آیت الله محمدی گیلانی ,… ,… , و یک دادستان حاضر شد .

دوباره همان کیفر خواست در 17 بند برای وی خوانده شد .

جلسه دادگاه تا ساعت 5.25 بعدازظهر ادامه داشت و در این ساعت رئیس دادگاه , کفایت محاکمه را اعلام کرد . در ساعت 6.05 حکم محکومیت وی اعلام شد : « مفسد فی الارض بودن و خیانت به ملک و ملت از طرف دادگاه انقلاب اسلامی ایران محرز می باشد و مشارالیه محکوم به اعدام و ظبط اموال می باشد » .

حکم دادگاه انقلاب اسلامی پس از ابلاغ به متهم , بی درنگ اجرا شد .

 

farvardin

farvardin

 

منابع :  روزنامه کیهان – پنجشنبه 24/اسفند/1357 , شماره 10662 صفحه 8

          روزنامه کیهان – یکشنبه 19 / فروردین/ 1358 , شماره 10677 صفحه 2